Русский
English
1441 йилнинг 9 февраль куни – ўзбек адабиётининг асосчиси, ижоди чегара билмаган ва донолиги одамлар қалбини нур билан тўлдирган буюк ўзбек шоири Алишер Навоийнинг таваллуд топган куни. Шоирнинг бой мероси унинг истеъдодининг кўп қирралилигини тўлиқ баҳолашга имкон беради. У тарихий, диний рисолаларнинг муаллифи ва шафқатсиз гўзалликка муҳаббатдан чарчаган нозик лирик муаллифи сифатида танилган.
У оддий одам учунҳам, қудратли ҳукмдор учун зарур бўлган фазилатларнинг кучини тарғиб қилади, унинг дунё тартиби ва ундаги одамнинг ўрни ҳақидаги фикрларини очиб беради ва янги, тетиклантирувчи маъно ва шаклга эга бўлиб, ўлмас шарқона Лайли ва Мажнун, Фарҳод ва Ширин каби севги ҳикояларини айтиб беради.
Унинг машҳур “Фикрлар хазинаси” инсоннинг болаликдан кексаликка қадар бутун ҳаётини қамраб олади. Навоий ижоди барча Шарқ халқлари тарихи ва маданиятида чуқур из қолдирди.
Буюкшоир, файласуф, мутафаккир ва давлат арбоби Алишер Навоий номи абадий шуҳрат қозонди ва жаҳон адабиёти ва маданияти да муносиб ўрин эгаллади.
Жамғарма Матбуот хизмати